Lekarz | Gabinet | Ortopedia | Traumatologia | Medycyna sportowa | Podiatria | Prezentacje

Ortopedia
dr Robert Świerczyński
Gabinet
Artroskopowa rekonstrukcja WKP kolana

Rekonstrukcja więzadła krzyżowego (najczęściej przedniego) może zostać wykonana wieloma sposobami.
Standard to rekonstrukcja pod kontrolą artroskopową z użyciem własnych tkanek pacjenta (o ile nie były one wcześniej uszkodzone lub wykorzystane do zabiegów).

Najpopularniejsze rozwiązania to:

użycie 1/3 centralnej wiezadła rzepki,
ściegien mm. półścięgnistego i smukłego (tzw. hamstrings),
fragmentu m. prostego uda.

Coraz większą popularność na świecie a stopniowo i w Polsce zyskują przeszczepy allogeniczne (tkanki ludzkie pobrane od dawcy pośmiertnie). Najlepsze parametry wytrzymałościowe posiada przeszczep z podwójnie złożonych ścięgien mm. półścięgnistego i smukłego i obecnie jest to technika dominująca na świecie.
Sposoby mocowania przeszczepu w kanałach kostnych zależą od preferencji chirurga. Implanty biowchłanialne
(z PLLA polimer kwasu mlekowego) nie wymagają usuwania po wygojeniu przeszczepu i ulegają biodegradacji
w organizmie (proces ten rozpoczyna się po ok. 2 latach od zabiegu). Mogą to być śruby tzw. interferencyjne, bolce, skoble, itp. Nadal w użyciu są elementy wykonane z tytanu (skoble i śruby interferencyjne).
W wielu ośrodkach w Europie stosuje się mocowanie bez użycia elementów mocujących (wykorzystuje się różnicę
w średnicy kanału, w którego części zaklinowuje się np. pętlę lub węzeł z tkanek), a po napięciu przeszczepu mocowanie najczęściej w kości piszczelowej wykonuje się poprzez przewleczenie ścięgien przez otwory wywiercone w kości korowej (twardszej) i po zawiązaniu zszycie końców ścięgien. Ten rodzaj rekonstrukcji wymaga trochę spokojniejszej i delikatniejszej rehabilitacji.

Proces usprawniania można podzielić na 3 etapy:
    I - ok. 6-8 tygodni po zabiegu do czasu wrośnięcia ściegien w kanały kostne - konieczna ochrona
              przeszczepu i restrykcje w zakresie ruchu oraz rodzaju aktywności,
    II - 6-12 tydzień: odzyskanie funkcjonalnego zakresu ruchu, masy mięśniowej, sprawności kończyny
              w zakresie codziennej lokomocji (wyłączenie sportu i tzw. ćwiczeń w otwartych łąńcuchach
              kinematycznych),
    III - 12 tydzień-6 m-cy: powrót do pełnej sprawności operowanej kończyny (zakończony
              testem funkcjonalnym).
                        W tym okresie podejmuje się trening ogólny i ukierunkowany bez tzw. aktywności "ścinających"
                        (ruch koślawiąco-skrętny, jak np.: pivot w koszykówce, zwody w piłce nożnej czy slalom
                        w jeździe na nartach).
Bezpieczny powrót do sportu wyczynowego może nastąpić po wygojeniu przeszczepu i odzyskaniu pełnej sprawności stawu i kontroli mięśniowej sensomotorycznej (tzw. propriocepcja i kokontrakcja) realnie po 5-8 miesiącach od zabiegu. Rekonstruowane więzadło przechodzi proces tzw. "ligamentyzacji" - przebudowy przeszczepu w tkankę zbliżoną strukturalnie do pierwotnego więzadła (wnikanie naczyń i tworzenie zakończeń nerwowych). W pełni ten proces kończy się 2-3 lata po zabiegu. Do tego czasu kolano funkcjonuje w oparciu o mechanizmy ochronne wyuczone w procesie rehabilitacji. Pełna kontrola proprioceptywna (niewymagająca świadomej kontroli mięśni) powraca po ukończeniu ligamentyzacji ("dojrzewania" więzadła).
W przypadku rekonstrukcji więzadła krzyżowego tylnego reguły są podobne tylko sprawy techniczne (rodzaj przeszczepu sposób mocowania) są bardziej wymagąjace dla chirurga.

Rekonstrukcja WKP najczęściej wiąże się z 1-2 dobami pobytu w szpitalu (można w sprzyjających okolicznościach wykonać zabieg wg zasad CHIRURGII JEDNEGO DNIA - pobyt < 24 godzin).

Najistotniejszym elementem techniki jest właściwa topografia (umiejscowienie) kanałów oraz izometria (właściwe napięcie i przebieg nie konfliktujący z innymi strukturami wewnątrzstawowymi) przeszczepu. Brak spełnienia tych warunków nawet przy najlepszych tkankach i mocowaniu prowadzi nieuchronnie do niepowodzeń.
Najlepiej, gdy operator i rehabilitant stanowią jeden harmonijnie wspólpracujący zespół.

Do początku strony


Lekarz | Gabinet | Ortopedia | Traumatologia | Medycyna sportowa | Podiatria | Prezentacje

dr n. med. Robert Świerczyński
Konsultacje w zakresie ortopedii
i traumatologii sportowej oraz medycyny sportowej. Poradnia leczenia urazów sportowych, poradnia wad postawy i zaburzeń okresu dorastania oraz poradnia podiatryczna (leczenia
problemów stóp).

Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie (1988), wieloletni asystent Kliniki Ortopedycznej prof. A. Dziaka w Warszawie. Lekarz ortopeda z drugim stopniem specjalizacji w zakresie medycyny sportowej, ortopedii i traumatologii.
Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu urazów sportowych, operacyjnej korekcji deformacji paluchów koślawych (MORO), doleczanych metodą bezgipsową,
artroskopowej rekonstrukcji więzadeł stawu kolanowego, skokowego i ramiennego.
Uczestnik wielu kongresów i kursów w kraju i za granicą. Członek ISAKOS (International Society of Arthroscopy, Knee Suergery and Orthopaedic Sports Medicine), ESSKA (European Society of Sports Traumatology, Knee Surgery and Arthroscopy), AOFAS (American Orthopaedic of Foot and Ankle Society), PTTS (Polskie Towarzystwo Traumatologii Sportowej), PTMS (Polskie Towarzystwo Medycyny Sportowej).
Wykładowca dla studentów i lekarzy szczególnie w dziedzinie patologii ścięgna Achillesa, stawu skokowego, artroskopowej, rekonstrukcyjnej chirurgii stawów. Autor licznych prac naukowych. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Traumatologii Sportowej.




Ostatnia aktualizacja: roku

Copyright © dr n. med. Robert Świerczyński &
projekt, wykonanie, opieka techniczna piotrK 2003 PERITUS
Bydgoszcz, ul. Warszawska 15/1
tel.: (52) 345 67 61 lub (52) 325 46 30, kom. 602 704 115